دراین مقاله دو نکته مهم در باب چگونگی اعتقاد از انتقال موفقیت آمیز سایت (تغییر تحول نام دامنه) طبق لحاظ جان مولر از گوگل آورده شده.
جان مولر مهمترین مواردی رو مطرح کرد که شم می کنه بایستی برای داشتن موفقیت در انتقال وبسایت به آنها توجه بشه.
نکات مولر به دست کم کردن اختلالات یاری می کنه.
در یک مکالمه Google بهینه سازی Office-hours ، شخصی از جان مولر در زمینهی مدیریت انتقال دامنه ای که دامنه دیگه ای رو خریداری کرده، سؤال کرد و گفت آن ها موقتی به صورت دو دامنه پیوسته در یک وب سایت واحد هستن.
آنها همچنین در اینک تغییر نام دامنه هستن. شخصی که این سؤال رو مطرح می کنه پرسید که آیا مولر در ارتباط مدیریت این انتقال، نکات مهم داره یا خیر.
جان مولر با دو نکته راجع به چگونگی اعمال انتقال وب سایت پاسخ داد.
URL های “قبل و آنگاه” را ردیابی نمائید
اولی توصیه او توصیه نه است. وی اذعان کرد قبل از استارت انتقال سایت یا تغییر نام دامنه، تمامی URL های وب سایت های فعلی رو ردیابی کنین.
داشتن نقشه از هر دو تارنما به شما امکان میده از این URL ها به عنوان فهرستی استعمال کنین که می تونه در ابزاری مانند Screaming Frog بار گذاری بشه تا صفحاتی رو پیدا کنین که ریدایرکت 301 به یک URL نو ندارن و همچنین URL هایی که ممکنه نادیده گرفته بشن یا در اکنون بازگرداندن کد پاسخ نادرست 404 هستن رو پیدا کنین.
جان مولر پاسخ بخشید:
“من پندار میکنم واقعاً مهمترین بخش ردیابی مجموع URL هاست ، به نحوی که بتونین یک نقشه اشکار از آنچه تا قبل از اینً بود و آنچه در آجل باید باشه، داشته باشین. و بر این محور ، از یک طرف مطمئن بشین که کلیه مسیرهای هدایت رو به صحت تهیه کردین. به این ترتیب ابزارهای مختلفی وجود دارن که می تونین با به کارگیری از آنان لیستی از URL های دیرین رو مطالعه کنین و ببینین آیا به URL های تازه هدایت میشن یا نه. “
Screaming Frog قادر است به راحتی از پس این فعالیت برآید. در نوار پیمایش بالا ، تنها کافیست Mode> List Mode رو انتخاب کنین. بعد از آن در سمت راست گروه جدیدی از دکمه ها ظاهر میشن که می تونین از در میان آنها دکمه Upload رو تعیین کرده تا فایلی رو آپلود کنین، URL ها رو به صورت دستی وارد کنین، آنان رو جایگذاری کنین یا یک نقشه وب سایت XML رو دنبال کنین.
بعد از آن Screaming Frog فقط در باب URL ها ریدایرکت ها یا هدایت های مجدد و فاکتورهای دیگه رو گزارش میده. من از این آیتم برای انتقال سایتهای شرکتی برای سناریوی مشابهی به کار گیری کرده ام که در آن یک سازمان چندین ملیتی شرکت دیگه ای رو خریداری کرده و آن گاه URL ها رو در تارنما شرکت بزرگتر وارد کرده است.
انتقال لینک داخلی
این نکته دوم جنبه اصلی انتقال وبسایت می باشد و چیزی هست که Screaming Frog می تونه برای ردیابی قبل از انتقال سایت موءثر باشه.
خزیدن کامل تارنما می تونه ساختار لینک و پیوند داخلی رو برای هر صفحه وب آرم بده و این اطلاعات رو می توان به یک ورقه وسیع صادر کرد.
کلاً ، محتوای کهن از یک تارنما اکثر اوقات با محتوای مو جود هدایت میشه (ادغام میشه). و ذیل این اکران ، ساختار لینک داخلی ورقه ای که باقیمانده مراقبت خواهد شد، مگه اینکه صفحات جدید اضافه بشن.
من اندیشه می کنم که کلید انتقال درست اینه که محتوای هدایت شده به صفحاتی که کاملاً مشابه هستن هدایت بشن.
به این ترتیب ورقه دیرین که از بین میره بایستی به برگه ای تماماً مشابه در وب سایت تازه هدایت بشه.
اگه هیچ موردی با مطابقت بدون نقص برای هدایت صفحه قدیمی وجود نداره، به صورت کلی آن برگه رو به شیت اساسی هدایت نکنین.
گوگل با آن به عنوان یک شیت 404 عکس العمل خواهد کرد. بدین ترتیب در این وضعیت بهتره به برگه اجازه بهاین فقط 404 باشه.
جان مولر در توییتر در مورد هدایت های 404 به کاغذ اصلی توضیح میده:
وقتی سایتی همه هدایت های 404 خود رو به صفحه اصلی هدایت می کنه ، Google چه کاری جاری ساختن میده؟ تارنما های بسیاری وجود دارن که این شغل رو جاری ساختن میدن و این یک الگوی ضد الگو میباشد.
“بله ، این کار نیکی نیست و کاربران رو سرگردان می کنه؛ ما به هر در حال حاضر بیشتر با آنان به عنوان 404 کردار می کنیم (آنها 404 نرم هستن)، به این ترتیب هیچ نکته مثبتی وجود نداره. این عمل از نگاه انتقادی ناکامی یا خطای بد نیست ، ولی پیچیدگی اضافی بدون دلیلی هست که می توان به جای آن یک صفحه عالی 404 تشکیل داد.”
کاغذ جستجوی مرکزی Google بهترین شیوه برای مدیریت شیت وبی هست که دیگه وجود نداره.
Google نحوه مدیریت ورقه ای رو که جایگزین واضحی نداره، گستردن میده:
“اگه شیت شما دیگه در دسترس نیست و جایگزینی بدیهی نداره، می بایست یک کد پاسخ 404 (یافت نشد) یا 410 (از در میان رفته) ارائه بده. هر دو کد به وضوح به مرورگرها و موتورهای جستجو میگن که این برگه وجود نداره. در صورت بایستگی می تونین یک برگه 404 سفارشی نیز برای مخاطب نمایش بهاین: مثلا می تونین صفحه ای حاوی لیستی از دوستداشتنی ترین صفحه های شما یا لینکی به کاغذ اصلی نمایش بهاین.”
این پاسخ جان مولر میباشد:
“نکته دیگه ای که بایستی تحقیق بشه ، پیوند های داخلی میباشد ، به این ترتیب بایستی به نه مطمئن باشین که همگی سیگنالهای داخلی که دارین به هر URL تازه منتقل میشن. به دلیل اتفاقاتی که گه گاه شکل میده یا آنچه که با تغییرو تحول ساختارها برای هدایت URL ها می بینم، ممکنه آنان رو انتقال بهاین ولی فراموش کنین rel canonical رو تهیه و تنظیم کنین؛ یا فراموش کنین لینک و پیوند ها رو در نویگیشن یا مسیر یابی یا جایی در فوتر و پاورقی کاغذ تهیه کنین.کل سیگنال های دیگه در آنجا ، لزوماً نویگیشن (Navigation) رو خراب نمی کنن. البته تعیین URL های تازه رو به عنوان کنونیکال برای ما بسیار دشوارتر میسازن. بدین ترتیب این تأثیری هست که در آنجا خواهید مشاهده کرد. این تأثیر نه فقط منجر میشه مرتبه بندی متوقف بشه، بلکه باعث میشه ما URL های سابق رو برای زمانه مجال زمان بر تر از آنچه که نیاز داریم حفظ کنیم.”
انتقال تارنما می تونه ترسناک باشه
حکایت های زیادی درباره انتقال وبسایت وجود داره که منجر به از دست رفتن رتبه میشه.
معمولاً هنگامی Google متوجه میشه که همه چیز باید در چه سکو ای قرار بگیره، در ترافیک تأخیر ساخت میشه.
اما تازمانیکه صفحه ها تارنما دیرین به صفحات وبسایت قدیمی که اصولاً یکسان هستن، هدایت میشن، انتقال وبسایت روی هم رفته بهتر خواهد بود.
تلاش برای فریب Google برای ارسال جايگاه بندی به کاغذ ای که به طور کاملً متفاوت باشه، ممکنه واقعاً Google رو در باب این ورقه به خطا بندازه و سود معکوس بده.
براین اساس اگه برگه مناسبی برای هدایت مجدد وجود نداره، بهتره کد پاسخ خطای 404 رو برگردونین.
انتقال وب سایت به شرطی که به روشی معقول اعمال بشه و مفاهیم صفحه های قدیمی رو در صفحه های مشابه حفظ کنه، می تونه عالی ظاهر بشه.
دراین مقاله دو نکته مهم در باب چگونگی اعتقاد از انتقال موفقیت آمیز سایت (تغییر تحول نام دامنه) طبق لحاظ جان مولر از گوگل آورده شده.
جان مولر مهمترین مواردی رو مطرح کرد که شم می کنه بایستی برای داشتن موفقیت در انتقال وبسایت به آنها توجه بشه.
نکات مولر به دست کم کردن اختلالات یاری می کنه.
در یک مکالمه Google بهینه سازی Office-hours ، شخصی از جان مولر در زمینهی مدیریت انتقال دامنه ای که دامنه دیگه ای رو خریداری کرده، سؤال کرد و گفت آن ها موقتی به صورت دو دامنه پیوسته در یک وب سایت واحد هستن.
آنها همچنین در اینک تغییر نام دامنه هستن. شخصی که این سؤال رو مطرح می کنه پرسید که آیا مولر در ارتباط مدیریت این انتقال، نکات مهم داره یا خیر.
جان مولر با دو نکته راجع به چگونگی اعمال انتقال وب سایت پاسخ داد.
URL های “قبل و آنگاه” را ردیابی نمائید
اولی توصیه او توصیه نه است. وی اذعان کرد قبل از استارت انتقال سایت یا تغییر نام دامنه، تمامی URL های وب سایت های فعلی رو ردیابی کنین.
داشتن نقشه از هر دو تارنما به شما امکان میده از این URL ها به عنوان فهرستی استعمال کنین که می تونه در ابزاری مانند Screaming Frog بار گذاری بشه تا صفحاتی رو پیدا کنین که ریدایرکت 301 به یک URL نو ندارن و همچنین URL هایی که ممکنه نادیده گرفته بشن یا در اکنون بازگرداندن کد پاسخ نادرست 404 هستن رو پیدا کنین.
جان مولر پاسخ بخشید:
“من پندار میکنم واقعاً مهمترین بخش ردیابی مجموع URL هاست ، به نحوی که بتونین یک نقشه اشکار از آنچه تا قبل از اینً بود و آنچه در آجل باید باشه، داشته باشین. و بر این محور ، از یک طرف مطمئن بشین که کلیه مسیرهای هدایت رو به صحت تهیه کردین. به این ترتیب ابزارهای مختلفی وجود دارن که می تونین با به کارگیری از آنان لیستی از URL های دیرین رو مطالعه کنین و ببینین آیا به URL های تازه هدایت میشن یا نه. “
Screaming Frog قادر است به راحتی از پس این فعالیت برآید. در نوار پیمایش بالا ، تنها کافیست Mode> List Mode رو انتخاب کنین. بعد از آن در سمت راست گروه جدیدی از دکمه ها ظاهر میشن که می تونین از در میان آنها دکمه Upload رو تعیین کرده تا فایلی رو آپلود کنین، URL ها رو به صورت دستی وارد کنین، آنان رو جایگذاری کنین یا یک نقشه وب سایت XML رو دنبال کنین.
بعد از آن Screaming Frog فقط در باب URL ها ریدایرکت ها یا هدایت های مجدد و فاکتورهای دیگه رو گزارش میده. من از این آیتم برای انتقال سایتهای شرکتی برای سناریوی مشابهی به کار گیری کرده ام که در آن یک سازمان چندین ملیتی شرکت دیگه ای رو خریداری کرده و آن گاه URL ها رو در تارنما شرکت بزرگتر وارد کرده است.
انتقال لینک داخلی
این نکته دوم جنبه اصلی انتقال وبسایت می باشد و چیزی هست که Screaming Frog می تونه برای ردیابی قبل از انتقال سایت موءثر باشه.
خزیدن کامل تارنما می تونه ساختار لینک و پیوند داخلی رو برای هر صفحه وب آرم بده و این اطلاعات رو می توان به یک ورقه وسیع صادر کرد.
کلاً ، محتوای کهن از یک تارنما اکثر اوقات با محتوای مو جود هدایت میشه (ادغام میشه). و ذیل این اکران ، ساختار لینک داخلی ورقه ای که باقیمانده مراقبت خواهد شد، مگه اینکه صفحات جدید اضافه بشن.
من اندیشه می کنم که کلید انتقال درست اینه که محتوای هدایت شده به صفحاتی که کاملاً مشابه هستن هدایت بشن.
به این ترتیب ورقه دیرین که از بین میره بایستی به برگه ای تماماً مشابه در وب سایت تازه هدایت بشه.
اگه هیچ موردی با مطابقت بدون نقص برای هدایت صفحه قدیمی وجود نداره، به صورت کلی آن برگه رو به شیت اساسی هدایت نکنین.
گوگل با آن به عنوان یک شیت 404 عکس العمل خواهد کرد. بدین ترتیب در این وضعیت بهتره به برگه اجازه بهاین فقط 404 باشه.
جان مولر در توییتر در مورد هدایت های 404 به کاغذ اصلی توضیح میده:
وقتی سایتی همه هدایت های 404 خود رو به صفحه اصلی هدایت می کنه ، Google چه کاری جاری ساختن میده؟ تارنما های بسیاری وجود دارن که این شغل رو جاری ساختن میدن و این یک الگوی ضد الگو میباشد.
“بله ، این کار نیکی نیست و کاربران رو سرگردان می کنه؛ ما به هر در حال حاضر بیشتر با آنان به عنوان 404 کردار می کنیم (آنها 404 نرم هستن)، به این ترتیب هیچ نکته مثبتی وجود نداره. این عمل از نگاه انتقادی ناکامی یا خطای بد نیست ، ولی پیچیدگی اضافی بدون دلیلی هست که می توان به جای آن یک صفحه عالی 404 تشکیل داد.”
کاغذ جستجوی مرکزی Google بهترین شیوه برای مدیریت شیت وبی هست که دیگه وجود نداره.
Google نحوه مدیریت ورقه ای رو که جایگزین واضحی نداره، گستردن میده:
“اگه شیت شما دیگه در دسترس نیست و جایگزینی بدیهی نداره، می بایست یک کد پاسخ 404 (یافت نشد) یا 410 (از در میان رفته) ارائه بده. هر دو کد به وضوح به مرورگرها و موتورهای جستجو میگن که این برگه وجود نداره. در صورت بایستگی می تونین یک برگه 404 سفارشی نیز برای مخاطب نمایش بهاین: مثلا می تونین صفحه ای حاوی لیستی از دوستداشتنی ترین صفحه های شما یا لینکی به کاغذ اصلی نمایش بهاین.”
این پاسخ جان مولر میباشد:
“نکته دیگه ای که بایستی تحقیق بشه ، پیوند های داخلی میباشد ، به این ترتیب بایستی به نه مطمئن باشین که همگی سیگنالهای داخلی که دارین به هر URL تازه منتقل میشن. به دلیل اتفاقاتی که گه گاه شکل میده یا آنچه که با تغییرو تحول ساختارها برای هدایت URL ها می بینم، ممکنه آنان رو انتقال بهاین ولی فراموش کنین rel canonical رو تهیه و تنظیم کنین؛ یا فراموش کنین لینک و پیوند ها رو در نویگیشن یا مسیر یابی یا جایی در فوتر و پاورقی کاغذ تهیه کنین.کل سیگنال های دیگه در آنجا ، لزوماً نویگیشن (Navigation) رو خراب نمی کنن. البته تعیین URL های تازه رو به عنوان کنونیکال برای ما بسیار دشوارتر میسازن. بدین ترتیب این تأثیری هست که در آنجا خواهید مشاهده کرد. این تأثیر نه فقط منجر میشه مرتبه بندی متوقف بشه، بلکه باعث میشه ما URL های سابق رو برای زمانه مجال زمان بر تر از آنچه که نیاز داریم حفظ کنیم.”
انتقال تارنما می تونه ترسناک باشه
حکایت های زیادی درباره انتقال وبسایت وجود داره که منجر به از دست رفتن رتبه میشه.
معمولاً هنگامی Google متوجه میشه که همه چیز باید در چه سکو ای قرار بگیره، در ترافیک تأخیر ساخت میشه.
اما تازمانیکه صفحه ها تارنما دیرین به صفحات وبسایت قدیمی که اصولاً یکسان هستن، هدایت میشن، انتقال وبسایت روی هم رفته بهتر خواهد بود.
تلاش برای فریب Google برای ارسال جايگاه بندی به کاغذ ای که به طور کاملً متفاوت باشه، ممکنه واقعاً Google رو در باب این ورقه به خطا بندازه و سود معکوس بده.
براین اساس اگه برگه مناسبی برای هدایت مجدد وجود نداره، بهتره کد پاسخ خطای 404 رو برگردونین.
انتقال وب سایت به شرطی که به روشی معقول اعمال بشه و مفاهیم صفحه های قدیمی رو در صفحه های مشابه حفظ کنه، می تونه عالی ظاهر بشه.

معرفی بهترین افزونه های سئو در وردپرس